Publiczna Szkoła Podstawowa nr 19
im. Bronisława Malinowskiego
w Zespole Szkół Miejskich nr 1
w Kędzierzynie-Koźlu

 
OOPS. Your Flash player is missing or outdated.Click here to update your player so you can see this content.
You are here: Strona główna
Jesteśmy Zwycięzcami PDF Drukuj Email
Wpisał: Teresa Dziemidowicz   
22.12.2017.
Zakończyła się nasza wspólna historia. Historia pełna doznań i przygód, które na zawsze pozostaną w naszej pamięci. Czas pokazał, że dzięki współpracy i przyjaźni możemy osiągnąć wszystko. Prawdziwa siła nie leży w pojedynczych elementach, ale w całym organizmie.
We wtorek, 19 grudnia 2017 roku, w Domu Kultury Chemik odbyło się uroczyste zakończenie projektu „Matematyka łączy pokolenia”. Cieszyliśmy się, że mogliśmy spotkać się z naszymi podopiecznymi jeszcze raz. Sala kinowa pękała w szwach i kiedy spoglądaliśmy ze sceny na widownię, czuliśmy się naprawdę szczęśliwi. Gdy gwar na widowni ucichł, wyszłyśmy na scenę i obdarzyłyśmy wszystkich promiennymi uśmiechami. Czekaliśmy na tę chwilę przez trzy miesiące, przygotowując się do swoich ról rzetelnie, aby wypaść jak najlepiej. Nasz wysiłek nie poszedł na marne, chociaż droga do sukcesu była naprawdę wyboista i trudna.
 
Image
    Nadszedł listopad, a wraz z nim chłodna, jesienna aura. Kiedy dowiedzieliśmy się, że po wszystkich spotkaniach z różnymi grupami wiekowymi czeka nas jeszcze uroczyste zakończenie projektu i to na dodatek przed dużą publicznością, wiedzieliśmy, że musimy stanąć na wysokości zadania. Już na wstępie, podzieliliśmy się zadaniami. Grupa anielskich dziewczyn zajęła się przygotowywaniem piosenek o matematyce, chłopcy z ferajny codziennie śnili o złocie, a greccy bogowie zmierzyli się z czterema pracami Pitagorasa. Nadszedł czas na scenariusz. Razem z Emilią postanowiłyśmy wykonać pierwszą pracę Pitagorasa. Rzuciłyśmy się do boju i wspólnymi siłami pokonałyśmy pierwszą bramę. Scenariusz zakończenia przeżył wiele poprawek, ale gdyby nie pani Dziemidowicz-nasza Wyrocznia Delficka, wszystko by runęło. Podczas gdy grupa bogów zmagała się z drugą i trzecią pracą Pitagorasa, anielskie dziewczyny ćwiczyły swoje głosy pod czujnym okiem pani Rutkowskiej, a złoci chłopcy głowili się nad konkursem matematycznym. Ich szef, Adam Wielki, pracował wytrwale w swoim warsztacie nad filmem, który miał zakończyć efektownie nasz projekt. Natomiast grupa pretorów rzymskich z klasy 2d siłowała się z kolejnymi konkursami dla najmłodszych. Gdy bogowie wykonali trzy prace, stanęli przed ostatecznym wyzwaniem. Pitagoras wyzwał nas na pojedynek. Nie przestraszyliśmy się jego zadania, dlatego bez najmniejszego problemu stawiliśmy się na polu walki. Razem z Agnieszką napisałyśmy scenariusz skeczu o Pitagorasie, a nasi koledzy: Zosia, Piotrek i Przemek stanęli na arenie w Krotonie i wcielili się w rolę Pitagorasa, Iona i Heleny. Przez długi czas zastanawiałam się, dlaczego wymyśliłam trójkąt śródziemnomorski, ale doszłam do wniosku, że mózg Ateny nie zna ograniczeń. Wszystkie próby kończyły się wybuchem śmiechu, lecz wierzyliśmy, że podczas ostatecznej próby zwyciężymy. I tak też się stało.
   Na wstępie, chór aniołów z klasy 3d przywitał gości radosną piosenką o matematyce. Nasze spotkanie otworzyła pani dyrektor Bożena Łotecka i pani Teresa Dziemidowicz, która przez cały czas czuwała nad nami i dzieliła się dobrymi radami. Kolejnym punktem programu był występ chóru z II LO w Kędzierzynie-Koźlu. Bawiliśmy się świetnie i mimo różnicy wieku, nikt nie czuł się nieswojo. Adam czuwał cały czas nad filmem i gdy na ekranie pojawił się ktoś z nas, wybuchaliśmy śmiechem. Atmosfera rozluźniała się wraz z ciekawymi konkursami, dzięki którym najmłodsi i starsi mogli dowiedzieć się wielu nowych rzeczy. Wszyscy uczestnicy otrzymali drobne upominki, a seniorów obdarowaliśmy pamiątkowymi kubkami z logo naszego projektu. Łączyliśmy  pokolenia w różnych zabawach, pragnąc pokazać, że między wszystkimi ludźmi istnieje więź, bez której jesteśmy całkowicie sami. Moje serce wypełniało się radością, gdy patrzyłam na występy czarujących przedszkolaków i pierwszoklasistów. Nadszedł czas, gdy niebo nad nami zagrzmiało. Na scenę wkroczył Pitagoras i jego uczeń-Ion. Oboje wczuli się w swoje role i dzięki wspaniałej scenografii mogliśmy poczuć się jak w prawdziwej Grecji. Pitagoras odpowiadał zwięźle na wszystkie zagadki Iona do momentu, gdy na scenę nie wbiegła rozgniewana Helena. Mędrzec pomógł dziewczynie rozwiązać proste zadanie dotyczące trójkąta śródziemnomorskiego, po czym razem z Ionem udowodnili, że „matematyka jest królową nauk”! W tanecznym kroku zaczęliśmy świętować zwycięstwo nad Pitagorasem, a gdy nasze emocje opadły, zaśpiewaliśmy piosenkę na zakończenie, którą napisał nasz kolega Adam.
      Podsumowanie projektu zakończyło się sukcesem i wszyscy goście wrócili do domu w świetnych humorach. Ogromne podziękowania kieruję do moich koleżanek i kolegów, którzy swoją charyzmą i energią podnosili nas na duchu, ale szczególne podziękowania kieruję do pani Dziemidowicz, która była jak dobra mistrzyni, czuwająca nad swoimi uczniami. Projekt „Matematyka łączy pokolenia” był dla nas niezapomnianą przygodą. Dzięki niemu poznaliśmy się bliżej i zrozumieliśmy sens prawdziwej przyjaźni. Głęboko wierzę, że kiedyś poznam równie wspaniałych ludzi jak Wy. Niech Zeus będzie z Wami!
Julia Waligóra 3d
 
Więcej zdjęć obejrzyj w galerii szkoły
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »